-Esa foto é coma nunha árbore no alto dun cume e parece coma que ai un buo nel, parece coma que vai empezar a mañá , ao fondo aparece un sol amarelo como ningún.
Nunca ocasión...sucedeume que salía dun cumple as doce da noite , aquel celebrábase na casa dun amigo do medio do monte , tiña que ir eu sola para a casa , salir de ese monte tenebroso , coller o bus e irme pra casa .
Os pais do rapaz preguntáronme se quería que me acompañaran a cruzar ese bosque tan oscuro e tenebroso por todos aqueles os que pasaban por el , por que según me dixeran ,ese bosque tiña unha lenda .Dixéranme que ese bosque ao alto dun cume tiña unha lenda que trataba de que todo aquel que pasara por el nunca volvería a ser coma antes.
Eu collín presa nos pés e corrín sen mirar un paso atrás , encontreime cun señor que me dí: que fas aquí tan depresa ti só? e lle contestei : veño dun cumpre e dixeronme que este bosque ten unha lenda , e por iso vou así de nerviosa por aquí , e o señor contestoume: non neno , non fagas caso de iso , eu levo vivindo case 50 anos neste bosque a o alto dun cume e encantame este sitio , aínda que a xente di o contrario, o que pasa e que nunca estiveron aqui tanto tempo coma eu e non apreciaron o bonito de estar aquí cada mañá cando sae o buo co sol nunhas ramas de árbore.
Andrea Cedeira Muíño 1ºB
martes, 25 de octubre de 2011
domingo, 23 de octubre de 2011
Seguimos co medo
Xa lemos varios contos que versaban sobre o medo. E esta imaxe non expresa algo fastasmagórico?
Vía mipiedraimán
Vía mipiedraimán
jueves, 13 de octubre de 2011
Recitados infantís tradicionais
http://www.orellapendella.org/files/audio/xogos/pico_pico_1.mp3
Pico, pico, mazarico,
¿quen che deu tan longo “pico”?
Deumo Deus e San Santiago
para picar o pan no agro
e piquei e repiquei,
cen milliños encontrei
e boteinos a moer
e os ratiños a comer
e agarrei un polo rabo
e boteino naquel cabo
e tamén agarrei outro
e boteino naquel souto
e vin de moita “prisa”
tocando a miña gaitiña
pero víronme os ladróns
e roubáronme os calzóns
Vía Orellapendella.org
Pico, pico, mazarico,
¿quen che deu tan longo “pico”?
Deumo Deus e San Santiago
para picar o pan no agro
e piquei e repiquei,
cen milliños encontrei
e boteinos a moer
e os ratiños a comer
e agarrei un polo rabo
e boteino naquel cabo
e tamén agarrei outro
e boteino naquel souto
e vin de moita “prisa”
tocando a miña gaitiña
pero víronme os ladróns
e roubáronme os calzóns
Vía Orellapendella.org
miércoles, 12 de octubre de 2011
martes, 11 de octubre de 2011
o dia que mais medo senti
Un dia taba jogando en casa,con mi irma e derrepente senti que estaba entrando alguien en mi casa,parecia que estaba abrindo la porta de la cosiña.
Meus pais estaban fazendo o comer para min e minha irma.Pero o final nao tinha nada era todo imaginacion.
Meus pais estaban fazendo o comer para min e minha irma.Pero o final nao tinha nada era todo imaginacion.
O día que máis medo sentín.
Eu sempre que vexo películas de medo , penso que o asesino de dicha pelicula ven a xunta miña para matarme,entonces non ven acabo a película e xa vou correndo por si acaso , me meto na miña cama casi sen pisar o solo por si o asesino me pilla o pé .
sábado, 8 de octubre de 2011
Suscribirse a:
Entradas (Atom)